برد اکسید منیزیم (MgO): ویژگی های جزء و نقش های عملکردی

عملکرد عالی تخته های MgO (مقاومت در برابر آتش، مقاومت در برابر رطوبت، استحکام بالا و غیره) ناشی از سیستم مواد خام با فرمول علمی آنهاست. تخته های MgO که توسط مواد معدنی غیر آلی، تکمیل شده با افزودنی های کاربردی، و تقویت شده با مواد ساختاری، بدون آزبست-و فرمالدئید{3}} هستند، و به عنوان مصالح ساختمانی سبز سازگار با محیط زیست شناخته می شوند. مواد خام آنها به سه دسته اصلی تقسیم می شوند که هر جزء عملکردهای مجزایی را برای تعیین کیفیت نهایی تخته انجام می دهد.

1. مواد پایه اصلی: بنیاد ماتریس هیئت مدیره

• اینها مهمترین اجزای تخته های MgO هستند که مستقیماً عملکرد هسته آنها را تعیین می کنند و عمدتاً از دو ماده تشکیل شده اند:
• اکسید منیزیم{0}سوخته سبک (MgO): به عنوان "هسته ستون فقرات" تخته های MgO، با تکلیس نور منیزیت در دمای 700-900 درجه، با نیاز به خلوص عموماً بیش از 85٪ (بیش از یا مساوی 90٪ برای کیفیت بالا) تولید می شود. این یک ماده معدنی معدنی فعال است که وقتی در معرض آب قرار می گیرد، تحت واکنش هیدراتاسیون با اصلاح کننده ها قرار می گیرد و محصولات هیدراتاسیون پایدار را تشکیل می دهد که ماتریس سفت و سخت تخته را تشکیل می دهد. در عین حال، برد را دارای مقاومت در برابر آتش و تحمل دمای بالا می‌کند.
• اصلاح کننده ها (سولفات منیزیم / کلرید منیزیم): به عنوان "شریک های پخت" اکسید منیزیم عمل می کنند، آنها به انواع سولفات منیزیم و کلرید منیزیم تقسیم می شوند که هر نوع برای سناریوهای مختلف کاربرد مناسب است.
• سولفات منیزیم: محصولات هیدراتاسیونی که در اثر واکنش آن با اکسید منیزیم ایجاد می‌شوند، دارای پایداری بالاتر، مقاومت عالی در برابر آب و هوا و خواص ضد شکوفایی هستند. این برای ساخت تخته های MgO دیوار خارجی ایده آل است و از مشکلاتی مانند شکوفه سطحی و بازیابی رطوبت در محیط های مرطوب جلوگیری می کند.
• کلرید منیزیم: واکنش هیدراتاسیون سریع، راندمان تشکیل تخته بالا و هزینه نسبتا کم را ممکن می کند، اما مقاومت کمی در برابر آب ضعیف تر دارد. بیشتر برای تابلوهای MgO دیوار داخلی استفاده می شود.

2. افزودنی های کاربردی: کلید بهینه سازی عملکرد برد
با توجه به نسبت کمی، این مواد می توانند به طور هدفمند چگالی، چقرمگی، مقاومت در برابر آب و سایر کاستی های تخته را بهبود بخشند. انواع متداول عبارتند از:

• پرکننده های سبک: عمدتاً پرلیت، خاکستر بادی و دیاتومیت، چگالی و وزن تخته را کاهش می دهند (30٪ تا 40٪ سبک تر از تخته های سیمانی سنتی)، در حالی که عملکرد عایق حرارتی را افزایش می دهند. علاوه بر این، آنها مصرف مواد خام را کاهش داده و هزینه های تولید را کنترل می کنند.
• اصلاح کننده های ضد آب: مانند امولسیون سیلیکون و استئارات، منافذ ریز داخل برد را پر می کنند، میزان جذب آب را کاهش می دهند، رطوبت و مقاومت در برابر آب را افزایش می دهند و از نرم شدن و تغییر شکل برد در محیط های مرطوب جلوگیری می کنند.
• مواد سفت کننده: مانند الیاف چوب و الیاف پلی پروپیلن، به طور یکنواخت در ماتریس تخته پراکنده می شوند و مقاومت در برابر ترک و ضربه را بهبود می بخشند و از شکستگی شکننده در هنگام حمل و نقل و نصب جلوگیری می کنند.

3. مواد تقویت کننده: اسکلت برای افزایش استحکام سازه

• مش فایبر گلاس مقاوم در برابر قلیایی-که به عنوان "عضلات و استخوان" تخته های MgO عمل می کند، در پیکربندی های تک لایه و دو لایه اعمال می شود:
• تخته‌های MgO دیوار داخلی معمولی عمدتاً از شبکه‌های فایبرگلاس تک لایه- استفاده می‌کنند تا تقویت اساسی و جلوگیری از ترک را ارائه دهند.
• تخته‌های MgO دیوار خارجی یا تخته‌های بار ضخیم-از شبکه فایبرگلاس دولایه{{1}(یک لایه در هر طرف) استفاده می‌کنند که به طور قابل‌توجهی مقاومت خمشی و خمشی تخته را بهبود می‌بخشد و اطمینان می‌دهد که در طول استفاده طولانی مدت مستعد تغییر شکل و شکستگی نیست.
• مش فایبر گلاس باید مقاومت قلیایی داشته باشد تا از خوردگی توسط محیط قلیایی سیمان منیزیم جلوگیری شود، بنابراین دوام اثر تقویتی را تضمین می کند.

4. اهمیت اصلی نسبت مواد خام
کیفیت تخته های MgO توسط یک ماده مشخص نمی شود، بلکه به نسبت مولی دقیق اکسید منیزیم به اصلاح کننده (معمولاً 6-8:1) بستگی دارد. نسبت‌های نامتعادل می‌تواند مستقیماً منجر به مسائلی مانند شکوفه‌دهی، تاب برداشتن و استحکام ناکافی شود. برای مثال، تخته‌های دیوار بیرونی از اکسید منیزیم با خلوص بالا، سولفات منیزیم به عنوان اصلاح‌کننده، و افزایش تراکم مش فایبر گلاس برای انطباق با شرایط پیچیده دمای بیرون و رطوبت استفاده می‌کنند. تخته های دیوار داخلی می توانند به طور مناسب نسبت را تنظیم کنند تا عملکرد و هزینه را متعادل کنند.